|
 Bliski Wschód |
|
| Jordania |
|
| Liban |
|
| Syria |
|
| Turcja |
|
| | Harram |
|
| | Kapadocja |
|
| | Nemrut Dagi |
|
| | Stambuł |
|
| | Urfa |
| Turcja | |
| Nemrut Dagi |
|
Nemrut Dagi (góra Nemrut) to jeden z najwyższych szczytów leżącego w południowo-wschodniej Turcji pasma Antytauru. Położony na 38°20'N i 38°45'E szczyt wznosi się na wysokość 2134m n.p.m. Nemrut jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych związanych z kulturą późnego okresu hellenistycznego, jednak sama eponimiczna nazwa tego miejsca pochodzi z kręgu kultury Mezopotamii III tysiąclecia p.n.e. i wywodzi się od legendarnego Nemroda. Rangę tego miejsca wyznaczył najlepiej zachowany zespół świątynno-sepulkralny tzw. hierothesion zbudowany przez króla Kommageny Antiocha Theosa w połowie I w.p.n.e. Kompleks składa się z tumulusa (kurhanu) o wysokości 50 metrów, usypanego z drobnych odłamków skalnych oraz trzech tarasów, które przylegają do tumulusa od wschodu, północy i zachodu. Każdy taras ozdobiony jest grupą pięciu monumentalnych (8 m wysokości) rzeźb przedstawiających samego Antiocha jak i jego "braci i siostry" bogów synkretycznego panteonu persko-greckiego. Wszystkie postacie przedstawiono w strojach typowych dla I w.p.n.e na tych terenach, a każdy posąg opatrzony jest objaśniającą inskrypcją. Do każdego z tarasów prowadziła niegdyś osobna Droga Procesyjna a całość była "chroniona" przez liczne posągi lwów i orłów. Podstawę tumulusa oraz cokoły posągów obiegał monumentalny fryz przedstawiający rzeczywistych i mitycznych przodków króla. Znany przez całe wieki jedynie okolicznym pasterzom kompleks został ponownie odkryty w roku 1881 przez niemieckiego inżyniera Karla Sestera. Dwie niezależne komisje, które w końcu XIX wieku badały ruiny Nemrut przedstawiły sułtanowi raporty z których wiemy, że w tym czasie większość posągów była nienaruszona. Głowy wszystkich posągów są obecnie zwalone, co jest najprawdopodobniej skutkiem silnego trzęsienia ziemi. Metodyczne badania podjęto w tym miejscu dopiero w latach 50-ch XX w. Odbywały się one pod kierownictwem amerykańskiej archeolog Theresy Goell. Chociaż udało się zbadać funkcję i symbolikę kompleksu, to sam tumulus oparł się zakusom badaczy. Nawet użycie dynamitu (sic!) (wskutek czego kurhan jest dziś niższy o 5 metrów) nie doprowadziło do odkrycia komory grobowej. Dalsze badania przerwała śmierć badaczki w 1984 roku. Istnieją co prawda obiekty podobne w funkcji, jak choćby hierothesion wybudowany przez Antiocha I w mieście Arsemeia dla swego ojca Mitrydatesa Kallinikosa, jednak wielkość, położenie oraz bogactwo zachowanych detali czyni z zespołu Nemrut unikat na skalę światową. Znalazło to swoje potwierdzenie w decyzji UNESCO, zaliczającej go w poczet obiektów Światowego Dziedzictwa Ludzkości.
|
|
|
|
|
| Galeria zdjęć:
| |
| Strona 1 z 2 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| | Strony: 1 2 |
|
|
|
|
|
Jeśli chcesz nas poinformować o wydarzeniach związanych z podróżami lub szeroko pojętą fotografią, to napisz na ten adres lub na  GG: 13708623
|
|
